Oh Leignon, c'est si bon! (2016)

Maanden had ik er naar uit gekeken. De weg er naar toe was vol zweet en tranen (en plezier natuurlijk!) Nachten lag ik wakker, uren heb ik gedagdroomd. En toen was het eindelijk zo ver, op 31 juli stond ik met mijn koffer op Brussel-Zuid en zocht naar het bordje met ‘Leignon’ op. Een enthousiaste mensenmassa in lichtelijke chaos. Voor ik het wist zaten ik en mijn vriendin op de trein richting Leignon, een dorpje gelegen in de Ardennen. De 10 dagen die volgden, waren onvergetelijk!

Klik op meer lezen als je enkele foto’s van mijn geweldig avontuur wilt zien!

13912634_1058018404281046_9158942380753605685_n
Te beginnen met onze geweldige groepsfoto! Genomen aan het begin van onze laatste dag trektocht.
Doorgaan met het lezen van “Oh Leignon, c'est si bon! (2016)”

17 april 2016

Ik zoek naar manieren

Manieren om te leren

Manieren om te leven

Manieren om te zijn.

Manieren om mij te uiten

om dingen die ik wil

Die ontspringen in mijn hoofd

Om te zetten in werkelijkheid.

Ik zoek

Maak plannen

Maar voer ze niet uit.

En vaak wil ik ze wel uitvoeren

Maar doe ik het toch niet.

Omdat het niet lukt (voor even).

Omdat mijn hoofd op dat moment niets kan.

Omdat op dat moment

Mijn gedachten en meer

rondspringen

Tussen Fantasie en Werkelijkheid.

Italiëreis 2017

Op 28 maart vertrok ik samen met een boel 6de jaars van mijn school voor 12 dagen naar Italië. Het was een prachtige reis, boordevol avontuur, cultuur, lekker eten,… Ik ben thuisgekomen met mijn hoofd volgepropt met herinneringen. Vandaag probeer ik er zoveel mogelijk te delen!

DSC_0122

Ons avontuur begon in het gezellige Pisa. Iedereen kent wel de scheve toren van Pisa dus nog een foto daarvan bespaar ik jullie. Nadat we de toren, kerk, doopkapel en de begraafplaats hadden bezocht mochten we het stadje even verkennen. Bovenstaande foto is gemaakt op een ontzettend gezellig pleintje, waar ik naast mijn 1ste ijsje in Italië ook mijn 1ste palmboom spotte!

Doorgaan met het lezen van “Italiëreis 2017”

v a s t e n 2 0 2 0

Sinds 3 jaar krijg ik les over de Rooms-katholieke godsdienst en is mijn geloof enorm beginnen groeien. Ik begin steeds bewuster te (be)leven en dat vind ik erg fijn.

Als kind was de vasten een periode die elk jaar terugkwam en ongeveer hetzelfde verliep. Eerst vierden we uitbundig carnaval dat bekroond werd met het eten van hopen pannenkoeken, daarna was het aftellen naar Pasen waarbij we in een ijzeren koekendoos snoep verzamelden dat we normaal gezien meteen zouden opsmikkelen.
Toen ik een jaar of 16 was deed ik enkele edities succesvol mee aan 40 dagen zonder/ met minder vlees.

Doorgaan met het lezen van “v a s t e n 2 0 2 0”

2 0 1 9

Helowkes, long time no see.
Vandaag was zo’n dag dat ik orde bracht in de chaos. Die is namelijk dezer dagen alom vertegenwoordigd en iets wat daar goed tegen helpt is rommelen, ordenen en snuisteren in mijn talloze (notitie/plak)boeken, knutselmateriaal, tijdschrijften en foto’s. Ik geniet ervan om door al die herinneringen en inspiratie te sprokkelen. Wat dingen weg te gooien, aan te vullen en te verplaatsen. Ik word er blij van en er komt een rust over me heen waar ik zo naar verlang.

Op mijn 16, 17de was ik heel erg bezeten door schrijven, verzamelen en creëren. Ik publiceerde heel wat artikels op diverse blogs, kon mij uren amuseren met collages maken, verslond de ene roman na de andere en fotografeerde erop los. Daarbij maakte ik talloze lijstjes en deed zo nu en dan mee met een challenge. Sinds ik ben gaan studeren is dit alles stilgevallen of doe ik het in ieder geval veel minder. Ik denk er nog wel heel vaak aan, blader melancholisch door alle herinneringen en geniet intens als ik mijn camera nog eens vastneem.

De afgelopen weken ben ik terug bewuster met mezelf gaan omgaan. Proberen goed voor mezelf te zorgen en graag zien is zoveel moeilijker dan gedacht maar zo belangrijk. Ik ben begonnen met reiki en ga weer schrijven. Vandaag heb ik eindelijk al mijn analoge foto’s ingescand en hierbij kwam ik een serie tegen waar ik stiekem heel erg trots op ben. Deze deel ik hieronder samen met dingen die ik in het begin van dit jaar opschreef met als doel ze te verwezenlijken.

Doorgaan met het lezen van “2 0 1 9”

I went on an adventure!

Zoals je in mijn eerste post kon lezen ben ik ondertussen al enkele maanden geleden op pelgrimstocht vertrokken. In vijf dagen heb ik samen met een geweldige groep honderdtwintig kilometer gestapt naar de stad Santiago de Compostella. Het was zoveel meer dan dat ik had kunnen verwachten en ik vind het moeilijk om het (beknopt) te kunnen vertellen. Wat ik wel kan zeggen is dat het niet is tegengevallen en dat ik heel heel zeker nog eens (een paar keer) terug ga. Wie weet vertrek ik op een dag vanuit de Kempen!

Voor ik verder ga dromen wil ik eerst de mooiste plaatjes delen van deze ongelooflijke reis. Buen Camino!

1. Sarria – Portomarin 

Doorgaan met het lezen van “I went on an adventure!”

deze films keek ik op het Mooov filmfestival 2018

Van 17 tot 29 april was het weer zover: het MOOOV filmfestival. Dit festival staat in het teken van wereldfilms! Je kunt proeven van een ruim aanbod films die je anders niet zo snel in de cinema gaat kijken. Het zijn stuk voor stuk verhalen met inhoud die ons een andere kijk proberen te geven op een (onbekend) stukje van de wereld en haar problematiek. Dit betekent niet dat het allemaal zware, depressieve films zijn. Er is tevens een ruim aanbod aan familie en kinderfilms en dit jaar viel mij op dat er hier en daar ook cartoon voorbij kwam.

Ik ben lid van Schoon Jong Volk, de jongerenambassadeurs van MOOOV. We projecteren onder andere buiten het festival gratis film voor jongeren. Hierdoor was ik uiteraard de afgelopen twee weken meermaals in de cinema te vinden. Hieronder vind je een lijstje van alle films die ik heb gezien en wat ik er van vond!

  • Neiter Wolf Nor Dog

Doorgaan met het lezen van “deze films keek ik op het Mooov filmfestival 2018”

‘I’m going on an adventure!’

Verschillende blogposts ben ik begonnen de afgelopen maanden. Geen een daarvan werd uiteindelijk gepubliceerd. Soms kwam ik niet verder dan een titel, die vaak schreeuwde om te worden vervolgd. En toch deed ik dat niet. Ik heb werkelijk geen idee hoe dat komt. Ondanks er sinds de geboorte van deze site enkele maanden geleden nog geen artikel online is gekomen, is de wil om te schrijven niet weg. En toch. En toch lijkt het zo moeilijk, ook al voelt het typen op dit moment zo vertrouwt.  De woorden willen wel maar komen niet. Ze zijn er maar zijn de volgorde kwijt, draaien een beetje verdwaasd rond elkaar heen. Op een gegeven ogenblik zal er terug orde in de chaos komen. De vraag is wanneer en of ik dat wil. Of ik er baat bij zou hebben mocht ik me er mee moeien en de chaos een handje helpen. Of de chaos chaos laten zijn, me erdoor mee laten voeren en vertrouwen dat de storm vanzelf gaat liggen. Doorgaan met het lezen van “‘I’m going on an adventure!’”